عاشقانه دستهایش را گرفتم. گرمای عجیبی در سینه جانم را می سوزاند.عطر عجیبی پراکنده بود. حالتی داشتم وصف ناپذیر. گویی توآسمون بودم. به من لبخند می زد .گویی هوش از سرم پریده بود. نبضشوتو دستام حس می کردم. حس می کردم، آسمان،زمین، و همه چیز مال منه . آتشی تو دلم به پا بود. آتشی بالاتر از زمان و جسم. تنها چیزی درونم را آزار می داد, شرم داشتم در چشماش نگاه کنم. لیاقتش را نداشتم. از بی ابرویی،گریه ام گرفت. من کجا و آسمان کجا؟ احساس کردم اون هم گریه می کنه.